Κυματα...

12:25 μ.μ. / Αναρτήθηκε από Women in City / σχόλια (0)

Σαν τα μικρά ανοιξιάτικα κυματάκια
που σκάνε τώρα στα γυμνά μου πόδια...
Σαν και αυτά έρχεσαι και φεύγεις...

Με πεισμώνεις...
Με απογοητεύεις...

Μα εγώ κάθομαι εκεί ακίνητη
και σ'αφήνω να με χαιδεύεις....
Και ύστερα να φεύγεις...

Σαν αυτά τα μικρά ανοιξιάτικα κυματάκια...
Σε κοιτάζω...
Σε θαυμάζω...
Αλλά φοβάμαι να σ'αγκαλιάσω...

Που και που σε ξεσηκώνει φουρτούνα...
Ποιος τρελός θα έπεφτε με τα μούτρα σε μια φουρτουνιασμένη θάλασσα??
Δεν είμαι τρελή...
Μα είμαι ονειροπόλα...

Βουτάω στα νερά σου με μια βαθιά αναπνοή...
Και ας με τυλίξουν...
Και ας με πνίξουν...

Εγώ θα περιμένω ένα θαύμα...
Γιατί έχω δικαίωμα να ονειρεύομαι...
Γιατί όλα γίνονται σε αυτόν τον κόσμο...
Δεν χάνω τίποτα λοιπόν να περιμένω...

Εξάλλου η ζωή συνεχίζεται...
Δεν σταματάει ποτέ να μετρήσει βρεγμένους και πνιγμένους...





Έλα σε παρακαλω....

1:42 μ.μ. / Αναρτήθηκε από Women in City / σχόλια (0)

Έλα σε παρακαλώ
Πάρε με από δω...

Η ανηφοριά με κούρασε
και δεν μπορώ πια να σταθώ...

Τα δυο σου μάτια είναι η παρηγοριά μου
Το μόνο στήριγμα μέσα στην μοναξιά μου...

Έλα,δεν με ακούς που σου φωνάζω?
Έχω ανάγκη να σε αγκαλιάσω...

Χάθηκες και εσύ μέσα στη ζωή...
Χάθηκες από ντροπή...

Μη φοβάσαι...
Δεν σε κατηγορώ...
Τον εαυτό μου έμαθα πια να αγαπώ...

Κοίτα με...παλεύω...
Τους κακούς ανθρώπους να αντέχω.

Έμαθα να είμαι σκληρή,
μα από κοντά μου λείπεις εσύ...

Και άμα έρθεις και σε δω,
στην αγκαλιά σου θα κρυφτώ σαν μικρό μωρό...

Γι' αυτό...Έλα σε παρακαλώ...

*Αγγελική*


Άλλη μια νύχτα χωρίς ύπνο....

4:14 μ.μ. / Αναρτήθηκε από Women in City / σχόλια (0)

Είναι μια από αυτές τις νύχτες που πιστεύεις ότι δε θα ξημερώσουν ποτέ...όσα τσιγάρα και αν κάνεις,όσα λατρεμένα σου κομμάτια και αν ακούσεις, όσο και αν κοιτάς το ταβάνι...
Σκέφτεσαι...κάνεις απολογισμούς,φοβάσαι το αύριο γιατί κάποιοι ΜΕΓΑΛΟΙ μας φτάσανε εδώ...Πού πάω; Που θα βρώ δουλειά; Πώς θα κάνω όσα ονειρεύομαι; Δε θα πάψω να ονειρεύομαι, δε θα σας κάνω το χατήρι γιατί μετά δε θα ζώ...Θα τα καταφέρω...Σίγουρα... Εγώ θα νικήσω... κ ξέρετε γιατί; ΓΙΑΤΙ ΕΤΣΙ ΓΟΥΣΤΑΡΩ!!!!
Γιατί θέλω να φύγω... Γιατί θέλω να ζήσω μαζί του.... Γιατί θέλω να ξυπνάω δίπλα του και να είμαστε ευτυχισμένοι... Γιατί δε θέλω να βλέπω τη κολλητή μου να μαραζώνει άλλο... Κανέναν γύρω μου να αγχώνεται...
Μου λείπεις πολύ.... Σε αγαπάω πολύ....
Θα τα καταφέρουμε.... Κοιμήσου αγάπη μου... το ίδιο θα κάνω κ εγώ και ξέρω ότι θα σε συναντήσω στα όνειρα μου... μέχρι να μπορέσω να έρθω να ζήσω μαζί σου....!!!
Μην αφήνετε τα όνειρα σας... Εκεί πρωταγωνιστούμε εμείς και περνάμε όμορφα... ΜΠΟΡΟΥΜΕ!!!!
Αυτό δε θα μας το στερήσει κανείς!!!!

Καιρός ήταν.....

12:47 μ.μ. / Αναρτήθηκε από Women in City / σχόλια (4)

αυτο θα μας πείτε και θα έχετε και δίκιο....
χαθήκαμε είναι η αλήθεια αλλά ήταν οι συνθήκες που δε μας επέτρεπαν κάτι άλλο....
κάτι η εξεταστική κάτι η παράδοση πτυχιακής αυτό ήταν!!!!
Πώς είστε λοιπόν;
Αυτή η γρίπη με έχει πεθάνει παίδες....μύτες τρέχουν....λαιμός πονάει....πυρετός σηκώνεται....και το άσχετο αλλά επίκαιρο...και τα μαλλιά μου πέφτουν!!!! :Ρ
Λοιπόν δεν έχω να πώ κάτι άλλο....απλά πέρασα να σας πώ ένα γεια για να δείτε ότι είμαστε καλά...να μην υπάρχει ανησυχία...
Περιμένω νέα σας και να μου πείτε πώς είστε και εσείς!!!!
Ciao!!!!